We wrześniu 1544 roku Blasco Vela oskarżył o zdradę Juan Suárez de Carbajal i osobiście go zasztyletował. Wydarzenie to spowodowało zawiązanie rzeczywistego spisku przeciwko niemu. Autorem puczu był brat Francisco Pizarro – Gonzalo. We wrześniu 1544 Vela został uwięziony i wysłany na wyspę San Lorenzo koło Panamy. Tam Blasco Núñez Vela, będąc uwolniony, zebrał niewielka armię i poprowadził ją na południe, by odzyskać urząd i pokonać Pizarro, który samowolnie ustanowił się nowym wicekrólem Peru. Po drodze do Popayan, gdzie stacjonował jego sojusznik Benalcazar, Blasco stoczył kilka mniejszych potyczek. Obawiając się zdrady, zabił po drodze trzech swoich dowódców. 18 stycznia 1546 roku dwie armie spotkały się w okolicy Anaquito. Siły Pizarra dwukrotnie przewyższały Blasco i po heroicznej walce ci drudzy oddali pola. W bitwie zginął Blasco Núñez Vela a jego głowa została odcięta i umieszczona na pice.
Zwycięstwo konkwistadorów spowodowało zawieszenie „Nowego Prawa” i przywrócenie dawnych porządków. Król Karol I wynagrodził zabitego wicekróla nadając tytuły ambasadorów Francji jego dwóm synom, wręczając im ordery „Order Santiago” i „Order Alcántara” oraz mianując ich generałem artylerii i arcybiskupem Burgos.
Kategoria:Wicekrólowie Peru Kategoria:Kawalerowie Zakonu Santiago Kategoria:Urodzeni w 1490 Kategoria:Zmarli w 1546