Pomnik Bujnowskiego, to upamiętnienie figury antybohatera i jednocześnie rodzaj rzeźby materiałowej, w której tworzywo dominuje formę.

Akt artystyczny i powiązany z nim, na swój sposób ironiczny, automatyzm ręki malarza to stale obecny motyw, pojawiający się m.in. w cyklach Negatywy (2005–2007) czy Kosmos. Badanie przestrzeni obrazu oraz skupienie na samym akcie pracy artysty to podstawowy motyw prac Bujnowskiego, który wypracował na początku wieku, i który kontynuuje do dziś. Artysta wykorzystuje najprostsze środki, ogranicza paletę barwną. Uzależnia formę od wykorzystywanych materiałów. W dorobku malarza znajdują się obrazy figuratywne – portrety, sceny rodzajowe. Przeważają jednak kompozycje, które wychodząc od malarstwa przedstawiającego, zostają doprowadzone przez Bujnowskiego niemal do abstrakcji. Przedmioty tworzone przez Bujnowskiego ujawniają napięcie między procesem twórczym a „konsumpcją” dzieła przez odbiorcę.