Obserwator miał też dwa prostokątne okna w podłodze.
Skrzydła proste, o obrysie trapezowym przechodzącym w eliptyczne w częściach zewnętrznych, dwudźwigarowe, konstrukcji metalowej (z wyjątkiem końcówek), z pracującym pokryciem z blachy duraluminiowej. Rozpiętość wynosiła 14,5 m. Dzieliły się na centropłat (rozpiętości 7100 mm), dwie sekcje zewnętrzne i dwie dołączane końcówki konstrukcji drewnianej. Sekcje zewnętrzne były ręcznie składane do góry do hangarowania (szerokość wynosiła wówczas 7413 mm). Skrzydła miały kąt wzniosu w centropłacie 1°45′, a 5°30′ w częściach zewnętrznych i wydłużenie 5,8. Skrzydła wyposażone w klapy wychylne w centropłacie, całkowicie metalowe, o kącie wychylenia do 40°. Na częściach zewnętrznych były lotki konstrukcji metalowej, kryte płótnem. W krawędzi natarcia lewego skrzydła był reflektor do lądowania. Usterzenie klasyczne, wolnonośne, o obrysie eliptycznym. Stateczniki konstrukcji drewnianej kryte sklejką, a stery konstrukcji metalowej pokryte płótnem. Statecznik poziomy miał rozpiętość 5000 mm.