Powoduje to indukowanie się siły elektromotorycznej, która zmniejsza natężenie prądu płynącego w wirniku, zmniejszając moment obrotowy wytwarzany przez silnik. Indukowana siła elektromotoryczna jest proporcjonalna do indukcji magnetycznej pola wytwarzanego przez magnes oraz prędkości ruchu przewodnika wirnika, która to jest zależna od prędkości obrotowej wirnika.
gdzie: – moment obrotowy wytwarzany przez silnik, – indukcja magnetyczna wytwarzana przez stojan, – napięcie zasilające wirnik, – rezystancja wirnika, – prędkość kątowa wirnika, i – długość i promień wirnika, stałe dla danego silnika, – liczba przewodów uzwojeń oddziaływająca z polem magnetycznym.
Z ostatniego wzoru wynika, że jeżeli indukcja magnetyczna stojana nie zależy od obrotów wirnika, a warunek ten jest spełniony dla silnika równoległego i obcowzbudnego, to: moment obrotowy silnika jest największy, gdy silnik nie obraca się i maleje wraz ze wzrostem obrotów, obroty silnika zależą od momentu obciążającego silnik, ale przy małej rezystancji wirnika zależność ta jest niewielka i silnik ma prawie stałe obroty w zakresie – od biegu luzem do obciążenia znamionowego, obroty silnika nieobciążonego zależą od wielkości indukcji magnetycznej (im większa indukcja, tym mniejsze obroty biegu jałowego).