W czasie I wojny światowej dostęp do tych obszarów był możliwy jedynie dzięki drogom morskim oraz zarośniętych szlaków biegnących przez tamtejsze lasy deszczowe, w związku z czym przewidziano, że droga będzie nie tylko miejscem pamięci, lecz będzie również stanowiła lądowe połączenie z resztą kraju dla odizolowanych miejscowości położonych wzdłuż wybrzeża, oraz stanie się ważnym połączeniem transportowym dla przemysłu drzewnego i turystyki.
W 1918 roku rozpoczęły się pierwsze prace pomiarowe będące podstawą dla budowy drogi, wówczas nazywanej South Coast Road – sugerowano wówczas, aby droga rozpoczynała się w miejscowości Barwon Heads i biegła w kierunku zachodnim, wzdłuż wybrzeża oraz wokół przylądka Otway, po czym kończyła się w pobliżu Warrnambool. W tym samym roku powstało prywatne przedsiębiorstwo Great Ocean Road Trust, którego prezesem był Howard Hitchcock. Firma posiadała budżet w wysokości 81 tysięcy funtów, uzyskany poprzez prywatną subskrypcję oraz dzięki pożyczkom, przy czym Hitchcock sam operował środkami w wysokości 3 tysięcy funtów. Do czasu spłacenia pożyczek pobierano opłaty od kierowców, po czym droga została podarowana stanowi.