(heb. גולדה מאיר; arab. جولدا مائير) (ur. 3 maja 1898 w Kijowie, zm. 8 grudnia 1978 w Jerozolimie) – izraelska polityk, premier Izraela, minister pracy, spraw zagranicznych. Była czwartym premierem Izraela, pełniąc to stanowisko od 17 marca 1969 do 11 kwietnia 1974 i stojąc na czele czternastego, piętnastego oraz szesnastego rządu Izraela.
Sygnatariuszka Deklaracji niepodległości Izraela. Była nazywana „Żelazną Damą” izraelskiej polityki na długo przed przylgnięciem tego określenia do Margaret Thatcher. Pierwsza (i jak dotychczas jedyna) kobieta na stanowisku szefa rządu Izraela, a także trzecia premier na świecie.
Życiorys Wczesne lata Urodziła się 3 maja 1898 roku w Kijowie jako Golda Mabowicz. Była córką Blume Naidicz i Mosze Mabowicza. W swej autobiografii napisała, że jej najwcześniejsze wspomnienie to ojciec barykadujący drzwi wejściowe na wieść o nadchodzącym pogromie. Meir miała siedmioro rodzeństwa: dorosłości, oprócz niej samej, dożyły siostry Szejna i Tzipke. W 1903 roku ojciec wyjechał do USA, reszta rodziny przeprowadziła się do Pińska, a starsza siostra Goldy Szejna, zaangażowała się w działalność w radykalnej organizacji syjonistyczno-rewolucyjnej.