Fokker E.III – niemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.

Historia Fokker E.III był produkowanym w największych ilościach wariantem jednopłatowego myśliwca Fokkera. W odróżnieniu od wcześniejszych Fokker E.I i E.II, które były produkowane w niewielkich ilościach i przekazywane pojedynczo do eskadr samolotów rozpoznawczych, E.III stał się pierwszym samolotem mającym stanowić uzbrojenie eskadr myśliwskich. Pierwsza taka eskadra została przezbrojona w E.III 10 sierpnia 1916 roku.

E.III był zasadniczo wersją Fokkera E.II wyposażoną w skrzydła o większej powierzchni. Napęd zapewniał ten sam co w E.II silnik rotacyjny Oberursel U.I, ale dzięki powiększeniu zbiornika paliwa zwiększył się zasięg. Samolot był standardowo uzbrojony w pojedynczy zsynchronizowany karabin maszynowy lMG 08 7,92 mmHarry Woodman, Spandau guns, seria Windsock Mini Datafile nr 10, Berkhamsted: Albatros Publications, 1997, s.3..

Fokker E.III szybko stał się maszyną przestarzałą. Jego główna przewaga nad alianckimi samolotami wprowadzonymi do uzbrojenia na początku 1916 roku było zastosowanie zsynchronizowanego karabinu maszynowego.