Działalność publiczna Syrkin od młodości miał kontakt z ideami syjonizmu i socjalizmu, przez co poświęcił się połączeniu obu koncepcji społeczno-politycznych. W 1897 roku uczestniczył w Pierwszym Kongresie Syjonistycznym w Bazylei. Od samego początku był przywódcą frakcji syjonizmu socjalistycznego. W przeciwieństwie do wielu innych żydowskich myślicieli socjalistycznych, Syrkin nie wyparł się swojego żydowskiego dziedzictwa. Swoje poglądy zawarł w opublikowanym w 1898 roku eseju „Problem żydowski i żydowskie państwo socjalistyczne”. Spostrzegał on syjonizm jako zamiennik dla tradycyjnego judaizmu, starał się jednak odnaleźć syntezę wartości biblijnych z ideami sprawiedliwości społecznej, niezależnej od zamożności, władzy i przywilejów klasowych. „Nowy Syjonistyczny Judaizm stoi w całkowitym przeciwieństwie do Judaizmu wygnania (...) Syjonizm pokonuje religijny Judaizm silniej niż reformy lub asymilacja, tworząc nowe standardy Judaizmu, które będą stanowić nową ideologię, która może być podniesiona do statusu religii”.