– ognisko siły, w której napisał, że Wańkowicz „zadaje kłam słowom pewnego kabotyna, który mawiał o Polsce, że jest jak obwarzanek: to tylko warte, co po brzegach, a w środku pustka”, odsyłając do miejsca w książce, w którym Wańkowicz odnosił się do stwierdzenia wypowiedzianego przez Józefa Piłsudskiego. W dwa tygodnie po publikacji anonimowy autor (Wańkowicz identyfikuje go z Bolesławem SrockimM. Wańkowicz, Przez cztery klimaty. 1912-1972, Warszawa 1974, s. 150.) w organie Związku Naprawy Rzeczypospolitej „Naród i Państwo” napisał, że słowa o obwarzanku należą do marszałka Piłsudskiego i potępił Cywińskiego.
Publikację dostarczono inspektorowi armii w Wilnie, gen. Stefanowi Dąb-Biernackiemu, który polecił podległym oficerom garnizonu ująć się za honorem marszałka, a od naczelnika urzędu wojewódzkiego nadzorującego cenzurę, Mariana Jasińskiego, zażądał osadzenia Cywińskiego w Berezie Kartuskiej i zamknięcia gazety. Dąb-Biernacki nakazał pobić Cywińskiego, redaktora gazety Aleksandra Zwierzyńskiego oraz jego zastępcę Zygmunta Fedorowicza. Grupy oficerów w mundurach z odznaczeniami oraz bronią krótką i szablami oczekiwały na nich pod domami. Cywiński został ciężko pobity w mieszkaniu, na oczach żony i nastoletniej córki.