Nadali mu tytuł Meher Baba co oznacza "Miłosierny, czcigodny ojciec".
Potem miał też kontakt z czterema innymi indyjskimi mistrzami duchowymi, których później zaliczył do pięciu "mistrzów doskonałych" tego wieku: Narajan Maharadż z Kedgaon, Tadźuddin Baba z Nagpur, Sai Baba z Shirdi, Upasani Maharadż z Sakori.Kalchuri, Bhau: "Meher Prabhu: Lord Meher, The Biography of the Avatar of the Age, Meher Baba", Manifestation, Inc. 1986. p. 944
Meherabad W 1922, Meher Baba i jego zwolennicy założyli "Manzil-e-Mim" (Dom Mistrza) w Bombaju. Baba oczekiwał ścisłej dyscypliny i posłuszeństwa ze strony swych uczniów i spędził ten okres medytując i poszcząc. Po roku, Baba i jego uczniowie przenieśli się na obszar kilka mil od Ahmadnagaru, który nazwał Meherabad (kwitnący Meher). Ten aśram miał w przyszłości stać się centrum jego działań. W 1924, Meher Baba założył szkołę w Meherabadzie, którą nazwał "Prem Aśram" ("prema" znaczy "miłość"). Szkoła była wolna i otwarta dla wszystkich kast. Do szkoły tej chodzili uczniowie różnych wyznań z Indii i IranuAbdulla, Ramjoo: "Ramjoo's Diaries, 1922-1929: A Personal Account of Meher Baba's Early Work", Sufism Reoriented, 1979.
Milczenie thumb|Przez wiele lat Meher Baba porozumiewał się, wskazując litery na tabliczce