W tych okolicznościach Pinsker powrócił do Odessy i rozpoczął praktykę lekarską. Wykonując ten zawód, okazywał dużą wrażliwość na cierpienia chorych i był gotowy podejmować ryzyko dla innych. Podczas wojny krymskiej służył jako wojskowy lekarz ochotnik w armii rosyjskiej i otrzymał medal. Koniec wojny krymskiej w 1856 roku w sposób symboliczny zaznaczył koniec pierwszego rozdziału w życiu Pinskera.
Działalność publiczna Nowe rządy cara Aleksandra II były bardziej otwarte, współpracowano z wykształconymi ludźmi i zmniejszano utrudnienia ze strony cenzury. W kolejnych latach następowała poprawa niemal w każdym aspekcie życia w Rosji, a warunki powoli zbliżały się do panujących w Europie Zachodniej. W tych okolicznościach, w 1860 roku grupa żydowskich intelektualistów założyła w Odessie rosyjskojęzyczne czasopismo Рассвет (pol. Świt). Gazeta zajmowała się różnorodnymi sprawami żydowskimi, została jednak zamknięta po roku działalności. Cenzura, pomimo zelżenia panujących ograniczeń, nadal uniemożliwiała pisania na niektóre tematy. Pojawienie się tego czasopisma zainspirowało Pinskera do założenia tygodnika Сион (pol. Syjon). Wyrażając w nim swoje poglądy, Pinsker zaczął kształtować swój punkt widzenia na kwestię żydowską. Starał się on wzmocnić ducha narodowego Żydów, którzy usiłowali zasymilować się z Rosjanami.