II. Przyczyna psychologiczna Pinsker wskazał, że narody spostrzegają Żydów jako coś wyjątkowego, odmiennego, innego od wszystkich innych narodów świata. Podkreślał, że właśnie z tego powodu inne narody nie szanują Żydów, a nawet więcej – ze strachu usiłują zniszczyć naród żydowski. Według Pinskera, ludzie dlatego boją się Żydów, że nie mogą ich zniszczyć. Pisał między innymi: „Świat ujrzał w żydostwie niesamowitą postać nieboszczyka, błąkającego się wśród żyjących. Strach przed Żydem – upiorem potęgował się i rósł z każdem pokoleniem. A od bojaźni do nienawiści jest tylko jeden krok. (...) dla żyjących Żyd jest trupem, dla miejscowego – cudzoziemcem, dla osiadłego – włóczęgą, dla posiadacza – żebrakiem, dla biednego – wyzyskiwaczem i milionerem, dla patrioty – człowiekiem bez kraju, dla wszystkich – znienawidzonym rywalem”
Ten strach nazwał on nowym terminem judeofobii, którym zastępował słowo antysemityzm. Był przekonany, iż antysemityzm jest psychozą, która w przeciągu dwóch tysięcy lat przekształciła się w nieuleczalną chorobę. „Judeofobia jest psychozą. Psychoza jest chorobą dziedziczoną i na to dziedzictwo dwóch tysięcy lat nie ma lekarstwa”.