thumb|Przykładowa karta ubezpieczenia społecznego USA Numer ubezpieczenia społecznego (, skrót ) – w Stanach Zjednoczonych, dziewięciocyfrowa liczba przypisywana: obywatelom tego kraju, cudzoziemcom, którzy otrzymali zezwolenie na osiedlenie się (pobyt stały) – „zieloną kartę”, cudzoziemcom, którzy otrzymali zezwolenie na pobyt czasowy.

Numer jest nadawany przez Administrację Ubezpieczenia Społecznego (ang. , skrót ), agencję rządu federalnego, odpowiednika polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wykorzystywany jest celem gromadzenia informacji o ubezpieczonych dla ustalania podstawy wymiaru składki ubezpieczeniowej oraz przysługujących świadczeń zdrowotnych. Choć de iure numer służy identyfikacji podatkowej, to de facto stał się podstawowym numerem do identyfikacji obywateli przez państwo w ogóle[https://archive.is/20120717150004/www.americanchronicle.com/articles/3911 .. Do otrzymania numeru służy specjalny formularz SS-5.

Historia Po raz pierwszy numery () zostały nadane przez administrację w listopadzie 1936 r. w ramach programu , na podstawie uchwalonej w 1935 r. ustawy .