Podczas pobytu w Pradze, korzystając z cesarskiej poczty Matthioli nawiązał szerokie kontakty z wieloma botanikami z całej Europy, od których otrzymywał okazy roślin, a także ich nasiona i sadzonki. Pomocą służył mu przyjaciel, Luca Ghini oraz lekarz ambasadora Turcji, od którego botanik otrzymywał rośliny z Bliskiego Wschodu.
Pierwsze wydanie dzieła Matthioliego – napisane po włosku i znane pod nazwą Discorsi – wyszło w 1544 r. w Wenecji, jeszcze bez ilustracji. Autor zadedykował je kardynałowi Cristoforo Madruzzo, biskupowi Trydentu i Bressanone. Kolejne wydania pojawiały się corocznie od 1548 do 1552 r. Pierwsze przetłumaczone na łacinę i liczące ok. 500 rycin wydanie ukazało się w Wenecji w 1554 r. Było zadedykowane cesarzowi Ferdynandowi I Habsburgowi. W następnych latach ukazało się szereg kolejnych wydań, zawierających liczne, coraz większe i coraz precyzyjniejsze obrazy opisywanych roślin (maksymalnie do ok. 1200 rycin). Później pojawiły się tłumaczenia na język francuski (1561 r.), czeski (1562 r.) i niemiecki (1563 r.). Ostatnie wydanie wyszło w 1744 r. – a więc w 200 lat po pierwodruku. Łącznie w 61 wydaniach wyszły ok. 32 tysiące egzemplarzy.