W 2003 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, od razu zdobywając dwa medale. W kombinacji zdobyła srebrny medal, rozdzielając na podium Janicę Kostelić z Chorwacji oraz Szwajcarkę Marlies Oester. Ponadto w slalomie zajęła trzecie miejsce, przegrywając jedynie z Kostelić i swą rodaczką, Marlies Schild. Z rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Bormio wróciła bez medalu, jednak na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku wywalczyła srebro w slalomie. W zawodach tych wyprzedziła ją Anja Pärson ze Szwecji, a trzecie miejsce zajęła Marlies Schild. na tych samych igrzyskach była piąta w kombinacji i czwarta w gigancie, przegrywając walkę o podium z Anną Ottosson ze Szwecji. Kolejne dwa medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Åre w 2007 roku, gdzie zwyciężyła w gigancie, a w zjeździe była trzecia. Na mistrzostwach świata w Val d’Isère w 2009 roku i mistrzostwach świata w Ga-Pa w 2011 roku nie stawała na podium, a na rozgrywanych w międzyczasie igrzyskach w Vancouver nie wystąpiła, bowiem zerwała więzadło krzyżowe przednie w prawym kolanie. Kolejne trofea zdobyła podczas mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku, gdzie wspólnie z kolegami z reprezentacji zwyciężyła w zawodach drużynowych, a indywidualnie była trzecia w superkombinacji.