W maju 1980 na stację przybyła załoga radziecko-węgierska (Kubasow – Farkas), w czerwcu radziecka załoga Małyszew – Aksjonow na nowym statku kosmicznym Sojuz T-2, w lipcu 1980 radziecko-wietnamska – Gorbatko – Phạm Tuân, a we wrześniu załoga radziecko-kubańska Romanienko – Tamayo Mendez. Popow i Riumin pozostali na stacji Salut 6 aż do 11 października 1980. Powrócili na pokładzie statku Sojuz 37. Ustanowili wówczas światowy rekord przebywania człowieka w kosmosie – prawie 185 dni.
„Sojuz 40” Drugim lotem Popowa w kosmos była misja Sojuza 40. Statek został wyniesiony na orbitę 14 maja 1981. Był to dziewiąty lot realizowany w ramach międzynarodowego programu Interkosmos. Wziął w nim udział rumuński kosmonauta Dumitru Prunariu. Była to jednocześnie ostatnia załogowa wyprawa, w której posłużono się statkiem typu Sojuz (wersja 7K-T). Dzień później doszło do połączenia Sojuza 40 z kompleksem orbitalnym Salut 6 – Sojuz T-4, na którym pracowali Władimir Kowalonok oraz Wiktor Sawinych. Podczas lotu przeprowadzono 23 eksperymenty przygotowane przez naukowców radzieckich i rumuńskich. M.in. przeprowadzano obserwacje pola magnetycznego Ziemi. Powrót kosmonautów nastąpił 22 maja 1980.