Ochrona przyrody Najcenniejsze fragmenty gór już w połowie lat 60. XX w. objęto ochroną rezerwatową, tworząc rezerwaty przyrody Dolina Prosiecka i Dolina Kwaczańska. Nieco później (1982) powstał rezerwat przyrody Chocz. Równolegle już w latach 60. pojawiły się pierwsze pomysły powołania Choczańskiego Parku Narodowego (słow. Chočský národný park), obejmującego cały łańcych Gór Choczańskich i stanowiącego swego rodzaju biokorytarz między grupami górskimi Zachodnich Tatr i Małej Fatry. W roku 1993 były Slovenský ústav ochrany prírody w Bratysławie opracował projekt powołania takiego parku, który miałby obejmować również większą część Szypskiej Fatry z masywem Šípa na czele. Jego powierzchnia miałaby wynosić 12 357 ha, a powierzchnia jego otuliny 13 461 ha. Obejmowałby tereny położone na terenie 35 gmin w 3 powiatach (Rużomberk, Liptowski Mikułasz i Dolny Kubin. Dalsze prace projektowe nad powołaniem parku narodowego w Górach Choczańskich przejął Ośrodek Slovenskej agentúry životného prostredia w Liptowskim Mikułaszu.