Stokrotnica górska, stokrocica górska, aster stokrotnicowaty (Bellidiastrum michelii Cass.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Jego pozycja systematyczna jest problematyczna. Tradycyjnie jest wyodrębniany w monotypowy rodzaj stokrotnica Bellidiastrum. W niektórych ujęciach zaliczany jest do rodzaju aster Aster. Występuje tylko w górach Europy od Francji na zachodzie po Polskę, Rumunię i Grecję na wschodzie. W Polsce występuje głównie w Tatrach i Pieninach, poza tym na jednym stanowisku w Bieszczadach Zachodnich. thumb|180px|left|Morfologia
Morfologia Pokrój Roślina rozetowa z bezlistną, prostą lub łukowatą łodygą (głąbikiem) o wysokości zwykle 20–30 cm, rzadziej od 10 do nawet 35 cm. Łodyga osiąga 2 mm średnicy, jest lekko bruzdowana i mniej lub bardziej gęsto pokryta białawymi włoskami. Liście Wyłącznie liście odziomkowe, długoogonkowe (ogonek od 3 do 7 cm długości). Blaszka eliptyczna do jajowato okrągławej, karbowana, długości do 10 cm i szerokości do 3 cm. Liście zmiennie owłosione, choć z reguły orzęsione wzdłuż brzegu i ogonka. Kwiaty Zebrane w pojedynczy koszyczek na szczycie głąbika, osiągający 2,5–3,5 cm średnicy. Okrywę tworzą dwa szeregi lancetowatych listków o długości do 1 cm, zielonych, górą czerwieniejących, orzęsionych.