Podczas wojny w obronie Konstytucji 3 maja w listach pasterskich zachęcał do modlitw i bohaterskiej obrony krajuMarzena Profaska, Stosunek polskich elit do rosyjskiej polityki wobec Rzeczypospolitej w latach 1788-1792, Katowice: Uniwersytet Śląski, 2008, s. 356 (rozprawa doktorska). . Pomimo że nie figurował na żadnych listach pensjonariuszy obcych państw, pod koniec 1791 rokuKatarzyna Bucholc-Srogos, Postawa polityczna biskupa Antoniego Okęckiego na sejmach stanisławowskich, w: Język. Religia. Tożsamość, V, Gorzów Wielkopolski 2012, s. 27. został zaliczony przez posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa do grona senatorów niezadowolonych z prac Sejmu Wielkiego i oczekujących na wystąpienie z opozycjąŁukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47, Petersburg 1885, s. 272.. Ostatecznie został konsyliarzem konfederacji generalnej koronnejDariusz Rolnik, Szlachta koronna wobec konfederacji targowickiej (maj 1792–styczeń 1793), Katowice 2000, s. 162.. W jej ramach przewodniczył deputacji do zbadania działalności Komisji Skarbowej Koronnej, lecz z powodu złego stanu zdrowia rzadko uczestniczył w jej pracach.