thumb|250px|Koniki polskie ze źrebiętami thumb|250px|Kuc podczas zawodów|alt= thumb|250px|Kuc szetlandzki zmieniający sierść z zimowej na letnią thumb|250px|Stado kuców prowadzone przez jeźdźca Kuce – niewielkie konie o wysokości w kłębie nieprzekraczającej 148 cm (149 cm przy mierzeniu konia w podkowach). Kuce wykazują zwykle właściwości swych dziko żyjących przodków, m.in. żywotność. Użytkowane są jako konie wszechstronne. Przy pracy odznaczają się wysoką wydajnością. W Europie i Ameryce Północnej kuce wykorzystuje się przede wszystkim do jazdy dla dzieci i młodzieży oraz hipoterapii. Poza tym, kuce pracują przy transporcie lekkich ładunków, w cyrku, w rekreacji jeździeckiej oraz rajdach konnych.
Nazewnictwo Słowo kuc może mieć różne znaczenie zależnie, czy bierze się pod uwagę zawody jeździeckie, czy pochodzenie oraz budowę konia.
W sporcie kuce to konie poniżej 149 cm, w związku z czym konie czystej krwi arabskiej mogą zostać uznane za kuce, mimo że powszechnie uznaje się je za konie gorącokrwiste. Pod względem hodowlanym zaś znaczenie ma przede wszystkim pochodzenie konia: potomek dwóch rasowych kuców będzie zawsze kucem, nawet, jeśli przekroczy on ten próg wzrostu.