Max Worgitzki (ur. 28 września 1884 w Żerdzinach koło Gołdapi, zm. 25 listopada 1937 w Olsztynie) – Mazur z pochodzenia, aktywny działacz na rzecz niemieckości południowej części Prus Wschodnich, syn właściciela majątku i później kierownika olsztyńskiej mleczarni.
Życiorys W młodości chciał zostać lekarzem. Studia medyczne rozpoczął na uniwersytecie w Królewcu, lecz ze względu na chorobę płuc, musiał je przerwać. Wyjechał do Włoch i przez siedem lat zgłębiał historię sztuki i literatury. Wrócił do Olsztyna z dyplomem. Przejął po ojcu w 1914 mleczarnię. Pisywał dramaty i opowiadania. Jedno z jego widowisk scenicznych pt. Hercus Monte (opowiadało o powstaniu pruskim przeciw Krzyżakom), zostało wystawione w 1917. W jednym z opowiadań opisał plebiscyt w okolicach Szczytna. Tematyce plebiscytowej poświęcił też kilka publikacji dokumentacyjnych (Der Kampf um Deutschlands Grenzen, Die Geschichte der Abstimmung in Ostpreussen).
W okresie przedplebiscytowym kierował organizacjami nacjonalistycznymi: Związek Warmiaków i Mazurów (Masuren- und Ermländerbund), olsztyński okręg Wschodniopruskiej Służby Ojczyźnianej (Ostpreussicher Heimatdienst). Wydawał gazetę „Ostdeutsche Nachrichten”.