thumb|450px|Fragment strony z Kodeksu Ixtlilxochitl – Pan Texcoco Nezahualcoyotl.
Kodeks Ixtlilxochitl – dokument opisujący kalendarzowe święta i rytuały azteckich teocalli -kapłanów.
Historia Kodeks Ixtlilxochitl jest w głównej mierze przypisywany Fernando de Alva Ixtlilxochitl (1568–1648), siedemnastowiecznemu historykowi. Z całą pewnością posiadał on trzecią część kodeksu, choć uważa się, iż w jego rękach był cały kodeks, który nie był jeszcze złożony w formie ostatecznej. Rękopisom formę kodeksu nadał Carlos Sigüenza y Góngora (1645–1700) meksykański uczony i jezuita. Posiadane materiały spiął razem i w tej postaci były przez lata przechowywane w jego bibliotece. Wiadomo, iż uczony uratował manuskrypty podczas pożaru w 1629 r. Kolejnym właścicielem manuskryptu był Sigüenza y Góngora, bliski przyjaciel domu Alva Ixtlilxochitl, który zakupił wszystkie dokumenty Fernando de Alva od jego syna Juana. Po śmierci Gongora manuskrypty trafiły w ręce włoskiego jezuity i bibliografa Lorenzo Boturini a dalej do meksykańskiego antykwariusza Juan Eugenio de Santelizes. W 1840 r. manuskrypt został wywieziony z Meksyku do Paryża przez Joseph Marius Alexis Aubin'a a tam trafił do paryskiego kolekcjonera E. Eugene Goupil.