Obie budowle spoczywają na obszernej platformie na której znajdują się pomniejsze budynki.
Prócz przeplatanych stylów kodeks bogaty jest w szczegóły ikonografii azteckiej, jednakże autor, Alva Ixtlilxochitl, upiększył je dodając własne kolory. Ślady stóp, tak charakterystyczne dla Kodeksów azteckich, zostały przykładowo pomalowane no różowy kolor.
Część trzecia (str. 113-22) stanowi ilustrowaną dyskusje na temat azteckiego kalendarza. Przypomina ona tekst pierwszych dziewiętnastu rozdziałów książki Bernardino de Sahagúna pt.Historia general de las cosas de Nueva España.
Publikacje Elizabeth H. Boone, Kodeks Magliabechiano i Zagubiony Prototyp Kodeksó z Grupy Magliabechiano ( Berkeley, Los Angeles i Londyn, 1983), pp. los, 107 – 12; Bernardino de Sahagún, Historia general de las cosas de Nueva España, wyd. Angel Maria Garibay Kintana (Mexico, 1975), vol. I;