Sam Goebbels obiecywał sobie po Kolbergu „nadzwyczajny sukces”, pisząc w swoim dzienniku po obejrzeniu pierwszej wersji filmu w grudniu 1944 r., iż „(...) z punktu widzenia nastrojów narodu niemieckiego będzie można jego oddziaływanie porównać z efektem wygranej bitwyEugeniusz Cezary Król, Propaganda i indoktrynacja narodowego socjalizmu w Niemczech 1919–1945, Warszawa 1999, s. 356..
Film po ponad rocznym okresie produkcji swoją premierę miał 30 stycznia 1945 w obleganym przez aliantów porcie La Rochelle, taśmę z filmem zrzucono niemieckim żołnierzom na spadochronie. Również w bombardowanym Berlinie tego samego dnia odbył się pokaz filmu, publiczność stanowiła niewielka grupa nazistów. Data premiery filmu była jednocześnie 12. rocznicą objęcia władzy przez Hitlera.
Kolberg jako film propagandowy nie odniósł zamierzonego celu, ukazując się w czasie, gdy wizyty w kinie były jedną z ostatnich rzeczy, o jakiej myśleli rozpaczliwie broniący się na wszystkich frontach Niemcy.