Holenderskie SS podzielone było na 5 regionalnych oddziałów (Standaarden). Były to: Standaard I (Friesland, Groningen i Drenthe) z siedzibą w Groningen. Standaard II (Overijssel i Gelderland) z siedzibą w Arnhem. Standaard III (Noord-Holland i Utrecht) z siedzibą w Amsterdamie. Standaard IV (Zuid-Holland i Zeeland) z siedzibą w Hadze. Standaard V (Noord-Brabant i Limburg) z siedzibą w Eindhoven. Standaarden dzieliły się na Stormen (ponad 100 ludzi), te na Troepen (40 ludzi), a na końcu na Groepen (4 ludzi). Jednak ten podział istniał tylko na papierze. W rzeczywistości Standaarden składały się z kilku kadrowych Stormen. Liczebność poszczególnych oddziałów zawsze była mniejsza ze względu na stały odpływ ludzi do Waffen-SS. Członkowie formacji nosili czarne uniformy wzorowane na mundurach hitlerowskiego SS. Ogólna liczba jej członków wynosiła 6-7 tys.
Nederlandsche SS pełniło ważną rolę w hitlerowskim systemie okupacyjnym. Zapewniało Niemcom kontrolę nad podbitą Holandią. Stanowiło rezerwuar kadr dla rekrutacji do wojsk Waffen-SS. Pozwalało także na trzymanie w ryzach A. A. Musserta i popychanie jego polityki w kierunku większego zbliżenia z Niemcami.