Florian Geyer, właściwie Florian Geier von Giebelstadt (ur. 1490 w Giebelstadt, zm. 10 czerwca 1525 w Gramschatzer Wald koło Würzburga) – niemiecki szlachcic, rycerz, dyplomata i dowódca wojskowy, który zasłynął jako obrońca chłopstwa i jeden z przywódców niemieckiego zrywu antyfeudalnego zwanego wojną chłopską.
Życiorys Geyer pochodził z frankońskiego rodu szlacheckiego z Giebelstadt. Był najmłodszym z trojga braci. Po śmierci ojca Dietricha w 1492 i dwojga starszych braci odziedziczył we wczesnej młodości znaczny majątek i rozległe grunty, które pozwoliły mu na życie wolne od trosk finansowych.
W 1512–1513 udał się w podróż do króla Anglii Henryka VIII, gdzie zetknął się z poglądami Johna Wycliffa oraz ruchem lollardów.
W 1517 został ekskomunikowany (ekskomunika trwała do końca życia) po sporze dotyczącym 350-letnich, nieudokumentowanych roszczeń czynszu żądanych z odsetkami przez kolegiatę w Neumünster.
Jako wasal margrabiego Kazimierza Hohenzollerna służył w 1519, w wojsku Szwabii, jako dowódca landsknechtów w ekspedycji karnej przeciw księciu Ulrykowi Wirtemberskiemu oraz między innymi również przeciw jego dzierżawcy w Möckmühl Götzowi von Berlichingenowi.