Społeczność chasydzka w Białej była dobrze zorganizowana i głęboko zakorzeniona w tradycji przodków, pomimo bliskości wpływów niemieckich liberalnych Żydów.
Jednym z najciekawszych wydarzeń w okresie międzywojennym była zmiana liturgii z aszkenazyjskiej na sefardyjską w oficjalnej synagodze w Białej. Rabin miejski dr Samuel Hirschfeld, który był regionalnym liderem ruchu Mizrachi (religijnego syjonizmu), głosił, że Żydzi syjoniści są niekonsekwentni w swoim działaniu. Bowiem tęskniąc za swoją ojczyzną w Erec Israel chętnie przyjmują wszystko to co orientalne, budują synagogi w stylu neomauretańskim, piszą powieści i poezję w których czuć zapach orientalnych owoców i przypraw. Zachwycają się orientalną muzyką i sefardyjskim akcentem w języku hebrajskim. Jednak w synagogach nadal używają niemieckiej aszkenazyjskiej liturgii zamiast sefardyjskiej, która jest bliższa korzeni. Dlatego 1 października 1934 roku zorganizował nabożeństwo na cmentarzu żydowskim w Białej w trakcie którego przepraszano zmarłych założycieli bialskiej gminy, że dokonana zostanie zmiana liturgii oraz pochowano aszkenazyjskie modlitewniki. W Białej liturgia sefardyjska została zaprowadzona od dnia święta Simchat Tora 1934 roku. W 1966 i 1967 roku cmentarz żydowski w Białej przy ul.