Wraz z rozwojem motoryzacji i zapotrzebowaniem na nowe drogi w latach 20. XX wieku masowo wykorzystywano koparki parowe do prac ziemnych. Były obecne praktycznie na każdym większym placu budowy w okresie międzywojennym – np. zapory Hoovera, podczas budowy wielkich fabryk i portów.
Choć większość koparek parowych została zezłomowana to w amerykańskich i brytyjskich muzeach przemysłu i prywatnych kolekcjach można spotkać wiele ciekawych okazówraczej nie tyczy się to Polski, choć w latach 50. eksploatowano takie maszyny.
Jedną z największych koparek parowych była zbudowana w 1906 przez firmę Marion maszyna, która przetrwała do naszych czasów i znajduje się w małej miejscowości Le Roy (Nowy Jork) niedaleko Nowego Jorku.
Koparka ta znana jako "pięciojardowy czerpak" (od pojemności łyżki) została zakupiona przez firmę General Crushed Stone Company, która użytkowała kamieniołom w Le Roy. Początkowo koparka poruszała się po torowisku, lecz w 1923 zastosowano w niej gąsienice wyprodukowane przez Marion.