Nils Adolf Erik Nordenskiöld (ur. 18 listopada 1832 w Helsinkach, zm. 12 sierpnia 1901 w Västerljung) – fiński oraz szwedzki geolog, mineralog, geograf, badacz polarny i odkrywca. Przeprowadził wiele wypraw do Arktyki, których bezpośrednim celem był Spitsbergen, Grenlandia i północne wybrzeże Syberii. Próbował także dotrzeć do bieguna północnego. Najbardziej znaczącą wyprawę odbył w latach 1878–1879, kiedy jako pierwszy człowiek przepłynął Przejście Północno-Wschodnie z północnej Norwegii do Cieśniny Beringa. Wyczyn ten uczynił go postacią znaną na całym świecie. W 1880 roku został uhonorowany przez króla Szwecji Oskara II tytułem barona.

Dzieciństwo i młodość Nils Adolf Erik Nordenskiöld urodził się 18 listopada 1832 roku w Helsinkach, będących ówcześnie stolicą Wielkiego Księstwa Finlandii stanowiącego część Imperium Rosyjskiego. Wywodził się z arystokratycznej rodziny należącej do szwedzkojęzycznej mniejszości. Był dzieckiem nazywanego „ojcem fińskiej mineralogii” naukowca (1792–1866) i Sofii Maragarety von Haartman (1807–1860), córki wybitnego lekarza i ekonomisty (1757–1815). Miał dwóch braci: Nilsa Gustafa Gabriela Nordenskiölda (1830–1891) i Nilsa Ottona Nordenskiölda (1834–1916) oraz dwie siostry: Hedvig Sofię Nordenskiöld (1831–1908) i Annę Elisabeth Sofię Nordenskiöld (1841–1914).