Jesienią 1872 roku Adolf Erik Nordenskiöld wyruszył na saniach w kierunku bieguna północnego ze swojego obozu, który rozbił w zatoce Mosselbukta. Po rozpoczęciu wyprawa napotkała na szereg problemów. Pierwszym była ucieczka reniferów wybranych jako zwierzęta pociągowe zamiast psów. Następnie kilku członków wyprawy zachorowało na szkorbut, zaś po tym jak dwa statki transportujące zaopatrzenie zostały uwięzione w lodzie, konieczne było zmniejszenie racji żywnościowych. Sytuacja się poprawiła, gdy angielski żeglarz i badacz Arktyki rozładował ze swojego statku dodatkowe zapasy żywności w obozie Nordenskiölda, ale wyprawa straciła już szansę zdobycia bieguna północnego. Kiedy w marcu 1873 roku część grupy próbowała przedrzeć się przez lód z użyciem sań, jeden z członków wyprawy odłączył się od reszty i zginął wskutek śnieżycy, w związku z czym wyprawa musiała zostać zakończona.

Podczas ostatecznie nieudanej wyprawy jej członkowie założyli trzy stacje obserwacyjne oraz przeprowadzili obserwacje z dziedziny meteorologii, astronomii, magnetyzmu i elektryczności w atmosferze ziemskiej.