Dowódcy statku, kapitanowi szwedzkiej marynarki wojennej Fredrikowi von Otterowi udało się jednak dostać do portu po tym, jak załoga i naukowcy przez 11 godzin wypompowywali wodę z kadłuba.

Wyprawa z 1868 roku osiągnęła szerokość geograficzną . Okazało się, że lód polarny rozciąga się dalej na południe, niż sądzono, zaś teoria otwartej wody na biegunie północnym została ostatecznie odrzucona. Nordenskiöld przekonał się, że statkiem nie można dotrzeć do bieguna. Zbiory sztokholmskiego Muzeum Historii Naturalnej zostały wzbogacone o nowe okazy, które badano podczas podróży powrotnej. Po wyprawie, w 1869 roku Królewskie Towarzystwo Geograficzne z Wielkiej Brytanii przyznało Nordenskiöldowi swój najważniejszy medal, Medal Założycieli. Uzasadnienie nagrody brzmiało następująco: „Za projektowanie i przeprowadzanie szwedzkich wypraw na Spitsbergen ... dzięki którym wiele zostało dodane do naszej znajomości zoologii, botaniki, geologii i meteorologii”.