Jego dom staje się w następnych latach miejscem dyskusji politycznych i naukowych. Ze swą żoną jest gościem w salonie Elżbiety von Stägemanns oraz w salonie Zofii Sanders. Salony goszczą urzędników, uczonych, twórców, artystów, pisarzy, naukowców. W tym samym roku otrzymuje Order Czarnego Orła. 1810 – Schrötter zostaje członkiem Tajnej Rady Państwa 1814 – nominacja na Komisarza Królewskiego przy Tymczasowej Reprezentacji Krajowej Schrötter doczekał wyzwolenia Prus jako tajny radca stanu.

Ważniejsze inwestycje i inicjatywy W latach 1796–1802 pod kierownictwem Schröttera opracowano „Atlas prowincji Prus Wschodnich, Litwy i Prus Zachodnich oraz sieci dystryktów” ze 140 mapami w podziałce 1:50 000. Poprawione wydanie, które ukazało się w Berlinie w latach 1802–1810 nazwano mapą Schrottera.

Powstały z inicjatywy Schröttera drugi teatr w Królewcu liczący 1500 miejsc należał do największych i najnowocześniejszych w ówczesnym czasie.

Również z jego inicjatywy król Fryderyk Wilhelm III podarował miastu Królewiec pomnik króla Fryderyka I. dłuta Andreasa Schlütera. Schrötter sam wybrał dla niego miejsce naprzeciw zamku.