Złota Sztolnia (niem. Reinerzer Marmorhölen) – jaskinia w Sudetach Środkowych, w Górach Orlickich, dokładniej przy Drodze Orlickiej, na północny zachód od miejscowości Zieleniec, w dawnym kamieniołomie na wschodnim zboczu Orlicy, 200 m poniżej szczytu. Nazwa sztolni – "Złota" – pochodzi od obecnej w niej miki, przeplatającej białe marmury.
Opis Jaskinię, głębokości 20 metrów i długości ponad 170 metrów, tworzy sieć korytarzy i kilka komnat, między innymi: Sala Wysoka, Sala Końcowa, Sala z Głazami.
Otwór wejściowy do jaskini znajduje się na wschodnim stoku Orlicy (1084 m n.p.m.) na wysokości 950 m n.p.m. w obrębie skał metamorficznych, na granicy łupków łyszczykowych i soczewy krystalicznego dolomitu. Za otworem rozpoczyna się stromo zapadający w głąb góry korytarz. Pierwszy, około 15-metrowy odcinek korytarza od otworu wejściowego, to typowe wyrobisko górnicze, nazwane "Szybik". Odcinek ów wykonano w spągu łupków łyszczykowych, na granicy z krystalicznym dolomitem. Korytarz kończy się stromym "Mokrym Progiem" o wysokości około 3 metrów. Za nim znajduje się przestronna komora zwana "Salą Centralną" lub "Salą Wysoką", o szerokości około 6 metrów i wysokości od 5 do 7 metrów, która jest fragmentem naturalnej jaskini. Na wysokości około 3–4 metrów ponad dnem sala jest przewężona, co nadaje jej osobliwą, skomplikowaną formę.