W 1987 wystartowała na mistrzostwach świata w Oberstdorfie. Zdobyła tam złoty medal w biegu na 5 km techniką klasyczną i srebrny w biegu na 10 km stylem klasycznym, w którym wyprzedziła ją Norweżka Anne Jahren. Na tych samych mistrzostwach zajęła także 4. miejsce w biegu na 20 km techniką dowolną. Mistrzostwa świata w Lahti w 1989 były najlepszymi i zarazem ostatnimi w jej karierze. Uzyskała tam medale we wszystkich pięciu konkurencjach. Finki w tym samym składzie co na igrzyskach w Calgary zdobyły złoty medal w sztafecie. Ponadto zdobyła indywidualnie złoty medal w biegu na 15 km techniką klasyczną, srebrny w biegu na 10 km techniką dowolną (wygrała radziecka biegaczka Jelena Välbe) oraz brązowe medale w biegach na 10 km techniką klasyczną oraz 30 km techniką dowolną.
Podczas mistrzostw świata juniorów w Murau w 1982 zdobyła srebrny medal w sztafecie, a w biegu na 5 km była czternasta. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Kuopio zwyciężyła w sztafecie, a na 5 km była czwarta. Startowała także podczas mistrzostw świata juniorów w Trondheim w 1984, gdzie była piąta w sztafecie i siódma w biegu na 10 km.
W 1986, 1987 i 1989 była wyróżniana tytułem sportowca roku w Finlandii.