Druck (Drucki Książę) – polski herb książęcy. Opis herbu

Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy o polu czerwonym miecz w słup, po jego bokach cztery złote księżyce po dwa z każdej strony narożami do siebie tworzące okręgi.

Całość otacza płaszcz heraldyczny, podbity gronostajem.

Płaszcz zwieńcza mitra książęca.

Geneza

Herb książęcy ma przynależeć herbownym z powodu ich książęcego pochodzenia. Ruskie księgi rodosłowne wyprowadzają Druckich od kniaziów halickich, twierdząc, iż ich protoplastą był niejaki kniaź Michał, syn Romana Aleksandrowicza.

Józef Wolff na podstawie analizy siedzib tego rodu (Druck, Sokolnia, Tołoczyn, Ozercy, Hory, Prichaby, Zubrewicze, Sziszewo, Dudakowicze) leżących w północnej części dawnej guberni mohylewskiej (stanowiącej część księstwa połockiego) twierdzi, że Druccy pochodzą od Połockich. Tego samego zdania jest również Nikołaj Karamzin. Juliusz Ostrowski twierdzi, że Druccy mają wywodzić się od legendarnego Ruryka, prawdopodobnie właśnie z kniaziów połockich.