Reżim rzeczny (reżym rzeczny, ustrój rzeczny) – charakterystyczny, rytmiczny przebieg zjawisk hydrologicznych w rzece w ciągu roku, ustalony na podstawie wieloletnich obserwacji.
Na reżim rzeczny składają się przebiegi: zasilania rzeki, stanów wody, przepływów, zlodzenia. Zależy głównie od klimatu danego terenu, rzeźby powierzchni Ziemi oraz budowy geologicznej zlewni.
Typy reżimów rzecznych wyróżnia się na podstawie: stref klimatycznych, np. reżim rzeczny klimatów zimnych, klimatów suchych, śródziemnomorski, rodzaju zasilania rzeki, np. reżimy rzeczne: lodowcowy, deszczowy, śnieżny równinny, śnieżny górski.
Słowo "reżim" bywa też używane na określenie charakterystycznego dla danego miejsca przebiegu temperatur (reżim termiczny) lub opadów (reżim opadowy) w ciągu roku.
Typy reżimów deszczowy oceaniczny: wysokie stany wody zimą, spowodowane niskimi temperaturami, które zmniejszają parowanie wody (Loara, Tamiza, Moza) śnieżny: zwiększona ilość wody wiosną z powodu topniejących śniegów (Indygirka, Jukon, Mackenzie) lodowcowy: nadmiar wody spowodowany topnieniem lodów w letnich miesiącach (górny Rodan) deszczowo śnieżny: wzmożone opady latem i topniejące śniegi wiosną wpływają na znaczny przyrost wody (Wisła, Odra) śródziemnomorski (Duero, Tyber, Ebro, Tag) równikowy (Kongo, Amazonka) monsunowy (Huang He, Jangcy)