Karol III podczas zamieszek uciekł do Aranjuez.
Bunt mieszczan z roku 1766 zwany jest w historiografii „zamieszkami Esquillache’go” (Motín de Esquilache).
José Moñino, hrabia Floridablanca od 1777 roku do 1792 kierował nawą państwa jako pierwszy sekretarz stanu, wspierając powstanie kolonistów amerykańskich przeciwko Wielkiej Brytanii. Wojna ta okazała się zwycięską dla Hiszpanii (m.in. oblężenie Pensacoli), dzięki czemu Hiszpania odzyskała Florydę i kontynuowała ekspansję w Ameryce Północnej.
1788–1808 thumb|left|100px|José Moñino, hrabia Floridablanca thumb|100px|Karol IV Hiszpański
W tych czasach panował Karol IV Hiszpański, w przeciwieństwie do poprzednika władca raczej mierny, znany nie tyle ze swych czynów, ale jako protektor znakomitego twórcy – malarza i rysownika Francisco Goya (1746–1828). Kolejny po Floridablance pierwszy minister (od roku 1792) Pedro de Aranda był przeciwnikiem centralizmu i próbował ograniczyć jego skutki.
Historia społeczna Hiszpania była w XVIII wieku krajem już zacofanym zarówno w gospodarce, jak i w nauce. Hiszpańscy Burbonowie próbowali odbudować jej prestiż w oparciu o wzory francuskie.