Reportaż ukazywał pracę miejscowych robotników zatrudnionych przy kolei oraz przyrodę Puszczy Augustowskiej.
Z inicjatywy miłośników kolei i lokalnych entuzjastów, w 1991 roku kolej została wpisana do rejestru zabytków pod numerem A-857 decyzją z 7 lipca 1991 roku jako jedna z najdłużej pracujących kolei leśnych w Polsce. Ochroną objęto odcinek od Płociczna do szosy Augustów – Sejny, w tym torowisko z mostami i przepustami, parowozownię, zakłady naprawcze, dyspozytornię. Przez kolejne lata, z braku funduszy oraz koncepcji wykorzystania, infrastruktura kolei jednak niszczała, część szyn została rozkradziona, a tabor, nieobjęty ochroną, został wywieziony w inne miejsca lub złomowany.
Wigierska Kolej Wąskotorowa (od 1998) thumb|Pociąg na stacji w Płocicznie (2012) thumb|Pociąg na przystanku Binduga (2024) Przez kilka lat dawna kolej leśna była nieczynna. Pod koniec XX wieku powstał pomysł ponownego jej uruchomienia, tym razem jako atrakcji turystycznej Wigierskiego Parku Narodowego i Puszczy Augustowskiej, z inicjatywy przedsiębiorcy z Płociczna Stanisława Huryna. W 1998 roku została w tym celu zawiązana spółka cywilna Wigierska Kolej Wąskotorowa. Prace restauracyjne przy zabytku rozpoczęto jesienią 2000 roku i do 2001 roku wyremontowano 9-kilometrowy odcinek z Płociczna do Krusznika.