Po zwołaniu stanów generalnych w 1789 r. Brissot starał się o wybranie go przedstawicielem Paryża. W tym celu wystosował broszurę głoszącą zasady równości i wolności dla społeczeństwa. Przemilczał jednak swoje dążenia republikańskie, ponieważ w początkowych stadiach rewolucji, to monarchia miała być ustrojem panującym, a wszelkie zmiany były zbyt mało posunięte, aby rozważać obalenie króla. Pomimo jego wcześniejszej działalności i zawartych w broszurze poglądów nie udało mu się zostać przedstawicielem Paryża podczas stanów generalnych i wziąć udziału w rozprawach nad pierwszą konstytucją francuską.
W tym czasie, Brissot rozpoczyna dopiero swą działalność polityczną, głównie zajmuje się wygłaszaniem mów w szeregach lewicy jakobińskiej, mowy jego budziły podziw bogatą argumentacją i nowatorskim spojrzeniem na sytuację. W ówczesnym czasie zaliczano go do bardzo skromnego grona rewolucyjnych demokratów. Jego działalność i poglądy negujące monarchię w latach wczesnej rewolucji zwróciły na niego uwagę całego Paryża i Francji, co zachęciło go do coraz odważniejszego głoszenia poglądów republikańskich. W końcu w 1791 r.