Zadebiutował powieścią Ormen w 1945. Dzieło to, opowiadające o okresie drugiej wojny światowej oraz lęku nią wywołanym, wzbudziło ogromny zachwyt wśród szwedzkich krytyków. W kolejnej książce, Wyspa skazańców (1946), znikają dawne realistyczne ramy powieści, zastępuje je krajobraz strachu oraz koszmaru, przedstawiony przy pomocy silnie metaforycznego oraz lirycznego języka. Tak jak Ormen, Wyspa skazańców stanowi hołd dla pozbawionej iluzji świadomości oraz egzystencjalnych i społecznych warunków współczesnego człowieka. W swojej najważniejszej oraz najpopularniejszej powieści Bränt barn (1948), a także Weselnych kłopotach (1949), nawiązuje z kolei do przeżyć w środowisku robotniczym i wiejskiej atmosfery z okresu dzieciństwa.
Dagerman pisał również reportaże – najbardziej znany nosi tytuł Niemiecka jesień (1947).
Cierpiał na depresję, w 1954 roku, w wieku 31 lat, popełnił samobójstwo. Jego żoną była szwedzka aktorka Anita Björk. Miał jedną córkę Lo Dagerman (ur. 1951).
Wybrana twórczość Ormen (1945) Wyspa skazańców (1946) – przełożyła Anna Topczewska (2010) Tysk