Do południa okręty Deweya zniszczyły wszystkie jednostki przeciwnika nie tracąc jednego marynarza.

To zwycięstwo uczyniło ze Stanów Zjednoczonych znaczącą potęgę militarną w obszarze Pacyfiku i spowodowało wzrost zaufania do marynarki wojennej w amerykańskim społeczeństwie. Po powrocie do Ameryki Dewey i jego ludzie zostali powitani jak bohaterowie. Wszyscy zostali udekorowani, a on sam otrzymał pamiątkową szablę i dom pod Waszyngtonem.

W 1900 został szefem nowo powstałej Rady Departamentu Marynarki i do końca życia pełnił liczne funkcje doradcze, często jako honorowy przewodniczący różnych organizacji. W 1925 jego ciało spoczęło w Katedrze Waszyngtońskiej.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci United States Naval Academy Kategoria:Amerykańscy admirałowie Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1917 Kategoria:Dowódcy amerykańskich krążowników Kategoria:Dowódcy amerykańskich fregat Kategoria:Dowódcy amerykańskich slupów Kategoria:Ludzie urodzeni w Montpelier