thumb|Pokrój rośliny Siedmiopalecznik błotny (Comarum palustre L.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w niemal całej Europie, w Azji i Ameryce Północnej. W Polsce jest dość pospolity na niżu, w górach występuje rzadko, tylko w niższych położeniach. W Sudetach i Karpatach znajdują się tylko pojedyncze stanowiska.
Morfologia Pokrój Bylina z pełzającym i bardzo długim, drewniejącym kłączem. Wyrastają z niego pędy w dole podnoszące się, wyżej prosto wzniesione, zarówno płonne jak i kwitnące. Osiągają one od ok. 20 do 90 cm. Łodygi te są słabo rozgałęzione i krótko owłosione (u f. villosum owłosione odstająco i gruczołowato). Liście Osadzone na ogonkach osiągających 5–10, czasem do 15 cm długości. Przylistki dolnych liści zrośnięte z ogonkiem (wyglądają jak pochwa liściowa), w górze pędu wolne, szeroko jajowate, z ostrym wierzchołkiem. Blaszki są nieparzysto pierzastozłożone, 5–7-listkowe, tylko najwyższe 3-listkowe. Listki są do siebie zbliżone, krótkoogonkowe lub siedzące. Blaszki listków są sztywne, lancetowate, ostro piłkowane, z wierzchu ciemnozielone, spodem sine. Osiągają od 1,5 do 10 cm długości i do 5 cm szerokości. Listki są na brzegu orzęsione, z wierzchu nagie lub słabo owłosione (f. typicum) lub gęsto przylegająco owłosione (f. subsericeum).