Kazimierz Biskupski (ur. 3 grudnia 1906 w Przasnyszu, zm. 7 czerwca 1967 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa konstytucyjnego i teorii prawa.
Życiorys Maturę zdał w Łodzi w 1927, a następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1931. Aplikację prokuratorską zrobił w latach 1932–1935.
W czasie okupacji pracował jako nauczyciel w Grodzisku Mazowieckim.
Tuż po wojnie, był członkiem Biura Prezydialnego KRN (1946–1947) i był szefem Kancelarii Sejmu (1947–1949). W 1948 obronił doktorat zatytułowany Rady narodowe jako organy administracji lokalnej. Osiem lat później habilitował się, a w 1965 uzyskał tytuł profesora. Do 1958 był pracownikiem Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1958–1967 Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie pełnił funkcję prorektora (1959–1965) oraz kierownika Katedry Prawa Państwowego (1962–1967). Od 1960 był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu oraz Polskiej Akademii Nauk.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (3 kutego 1947) „za gorliwą i pełną poświęcenia pracę”. Złoty Krzyż Zasługi (30 kwietnia 1946) „za gorliwą i wydajną pracę na terenie Biura Prezydialnego K. R.