Norbert Elias mówił, że władza państwowa jest jedynym elementem który dysponuje uprawnieniem do przemocy fizycznej, a co za tym idzie, także psychicznej interioryzacji przemocy, która nie wyklucza przemocy symbolicznej (np. przemocy w relacjach społecznych). Przykładami rozpowszechniającymi wzory przemocy są sportowe rytuały organizowane w średniowieczu (np. turnieje rycerskie) oraz igrzyska olimpijskie trwające od czasów starożytności. Mit o ochronie dziecka przed zakusami świata w kontekście historycznym odnosi się do metafory mediów jako kozła ofiarnego.
Od lat sześćdziesiątych medium najczęściej oskarżanym o negatywny wpływ była telewizja, oskarżano ją o promowanie przemocy społecznej i jednostkowej (podobnie jak gry wideo i internet a wcześniej kino). Sądzono, że ma negatywny wpływ na zachowania młodzieży. Badacze nie potrafili jednak znaleźć znaczącej korelacji między treściami przekazywanymi w mediach a postawami, większe znaczenie miały środowisko rodzinne i wartości społeczne.