thumb|210px|Sorbona – kościół zbudowany przez Jacques'a Lemerciera thumb|210px|Kościół Val-de-Grâce – projekt François Mansarta thumb|210px|Pałacyk Vaux-le-Vicomte – projekt Louisa Le Vau, ogród André Le Nôtre thumb|210px|Wersal thumb|210px|Ogród wersalski thumb|210px|Pałac Grand Trianon w Wersalu, projekt Hardouin-Mansarta Do Francji barok zawitał w pierwszej połowie XVII wieku. Największy jego rozkwit przypada na drugą połowę XVII wieku, a na początku XVIII wieku przechodzi w specyficzną odmianę stylu nazywaną rokoko. W 1624 r. Ludwik XIII mianował kardynała Richelieu na pierwszego ministra. Ich wspólne działania doprowadziły do umocnienia władzy monarszej oraz dominacji politycznej i ekonomicznej Francji w Europie. Wzrost dobrobytu społeczeństwa i poczucie własnej wartości owocuje rozkwitem nauki i sztuki. Głównym ośrodkiem był dwór królewski, który otoczył mecenatem wielu artystów. Monarchia absolutna dla podkreślenia własnej wspaniałości potrzebowała wielu dzieł sztuki jako oprawy. Bogactwo i splendor dworu królewskiego stał się wzorcem dla szerokich kręgów szlachecko-mieszczańskich w kraju i innych monarchii w Europie.