Dystrybucja była publicznie dostępna, ale użytkownicy opłacający abonament w Mandriva Club mieli specjalne prawa, między innymi możliwość głosowania, które programy powinny były być włączone do Mandriva Linux, dodatkowe komercyjne oprogramowanie, zniżki na zakup wersji komercyjnych oraz dostęp do poczty elektronicznej (tylko w polskim Klubie Mandrivy).
Odmiany dystrybucji W jej ramach powstało kilka odmian, w tym serwerowe (Corporate Server, Mandriva Clustering, Multi Network Firewall, Mandriva Directory Server, Mandriva Pulse), biurkowe (Free, PowerPack, Xtreme, Corporate Desktop) oraz startująca bezpośrednio z płyty i nie wymagająca dysku Mandriva One.
Charakterystyka odmian biurkowych: Free – dla zaawansowanych użytkowników Linuksa i pasjonatów Wolnego Oprogramowania. Nagrywało się ją na płycie DVD. Bezpłatna wersja, która zawierała tylko oprogramowanie Open Source. Użytkownik miał możliwość instalacji dowolnych programów i sterowników w publicznie dostępnych repozytoriów na serwerach FTP. Można ją uruchomić i zainstalować na dysku obok systemu Windows – opcja szczególnie przydatna dla osób, które chciały sprawdzić Linuksa i przetestować jego możliwości. One – dla początkujących. Bezpłatna wersja typu Live do pobrania z Internetu. Nagrywało się ją na płycie CD.