Jerzy Zbigniew Ostrowski (ur. styczeń 1897 w Chodelu, zm. listopad 1942 w Mauthausen-Gusen) – polski pedagog, reformator szkolnictwa, działacz społeczny, dziennikarz i powieściopisarz. Jako pedagog kierował w okresie międzywojennym kilkoma placówkami edukacyjnymi, m.in. seminariami nauczycielskimi w Mławie i Wymyślinie, gimnazjami w Równem oraz Rzeszowie. Przez pewien czas nadzorował także szkoły dla Polonii w Brazylii.
Jako autor wydał około dwudziestu powieści, zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży. Stworzył także wiele artykułów prasowych i słuchowisk radiowych. Przez kilka lat był redaktorem naczelnym czasopisma „Ster”. Jako działacz społeczny i publicysta podejmował wiele palących podówczas tematów, jak opieka nad więźniami po zakończeniu odbywania przez nich kary czy warunki życia na wsi.
Aresztowany przy próbie ucieczki z okupowanej Polski, został zesłany do Auschwitz-Birkenau, a następnie do Gusen, gdzie zmarł w listopadzie 1942 roku.