thumb|Stefan Biernacki (z prawej) i Kazimierz Hozer thumb|Stefan Biernacki nad Stochodem thumb|Stefan Biernacki wśród oficerów 1 pp w Beniaminowie thumb|Grób rodziny Dąb-Biernackich Stefan Dąb-Biernacki (ur. 7 stycznia 1890 w Gnojnej, zm. 9 lutego 1959 w Londynie) – oficer Legionów Polskich, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej oraz II wojny światowej, członek loży wolnomularskiej Tomasza Zana w WilnieCezary Leżeński, Legiony to braterska nuta..., czyli od Legionów do masonów, Wolnomularz Polski, nr 40, listopad-grudzień 2003, s. 15., generał dywizji Wojska Polskiego, zdegradowany w październiku 1940 roku i zwolniony z wojska.
Życiorys Dzieciństwo, młodość i działalność niepodległościowa Syn Stanisława i Cecylii ze Szmideckich, urodzony w majątku Gnojna, w ówczesnym powiecie błońskim guberni warszawskiej. Miał sześcioro rodzeństwa: Julię Cecylię, Stanisława Adama, Witolda, Michała Zachariasza, Halinę i Józefa. W 1907 roku ukończył szkołę handlową w Warszawie i rozpoczął studia na Wydziale Rolniczym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. Po studiach został asystentem w Akademii Rolniczej w Dublanach. Od 1907 roku brał udział w ruchu niepodległościowym. W 1913 roku ukończył szkołę podchorążych Okręgu Lwów i uzyskał odznakę oficerską tzw.