Jednocześnie generał domagał się informacji o przewidywanym kierunku użycia swojego zgrupowania, ponieważ armia wciąż nie otrzymała rozkazu operacyjnego od Naczelnego Wodza.
4 września wczesnym rankiem generał Dąb-Biernacki, otrzymał meldunki od 19 DP i Wil. BK o pojawieniu się 200 czołgów w rejonie Rozprzy. Generał przewidując działanie niemieckiego zgrupowania pancernego w kierunku Piotrkowa Trybunalskiego podjął zamiar wykonania koncentrycznego uderzenia z rejonu Piotrkowa i lasów Lubień przy wsparciu batalionu czołgów, ale nie uzyskał zgody Naczelnego Dowództwa, które o godzinie 9.00 nakazało zabezpieczyć Piotrków przez wysunięcie piechoty w teren na południe od miasta. W związku z tym Dąb-Biernacki osobiście wyznaczył dowódcy 19 DP linię obrony na przedpolu Piotrkowa w oparciu o tereny zabudowane. Następnie powierzył generałowi Rudolfowi Dreszerowi dowodzenie Grupą Operacyjną w składzie 19 DP i Wileńskiej Brygady kawalerii. W nocy dowódca 19 DP generał Józef Kwaciszewski z własnej inicjatywy przesunął linię obrony bliżej miasta, jednak nowe pozycje znajdowały się w terenie odkrytym.