Przełamanie Tak więc w ogniu bitwy znalazło się 25 tys. jazdy. Jednak natarcie z prawego skrzydła armii Marlborough przy duńskim wsparciu od strony rzeki Mehaigne sprawiło, że kwiat francuskiej kawalerii został całkowicie pobity. Około godziny 17:00 całe francuskie prawe skrzydło, pozbawione dostatecznego wsparcia piechoty, poszło w rozsypkę i rzuciło się do ucieczki na północny zachód. Marlborough chwycił okazję. Połowa batalionów lorda Orkneya, które jeszcze nie brały udziału w bitwie, została przesunięta na południe, zostawiając na swych poprzednich pozycjach nieliczne oddziały, mające demonstrować, że wycofana piechota wciąż tam jest. Dało to księciu Marlborough taktyczną przewagę naprzeciw Ramillies. Schulenburg otrzymał rozkaz natarcia. Gdy baterie artylerii sprzymierzonych zmiażdżyły swym ogniem obronę w Ramillies, Francuskie centrum załamało się.
Pościg O godz. 19:00 Villeroy i elektor bawarski uszli z resztkami swej armii, ledwo uniknąwszy niewoli ze strony wojsk Orkneya atakujących przez Autre Église. Pościg trwał całą noc, tysiące żołnierzy francuskich poległo lub zostało wziętych do niewoli. La Colonie zdołał wymknąć się z potrzasku i wycofał swe wojska do potężnej twierdzy Namur.